Zerocalcare: come un fumettista di Rebibbia è diventato un fenomeno italiano

Zerocalcare: πώς ένας κομίστας από τη Rebibbia έγινε ιταλικό φαινόμενο

Το όνομά του είναι Michele Rech, αλλά πλέον για εκατομμύρια αναγνώστες είναι απλώς ο Zerocalcare.

Ξεκινώντας με αυτοεκδιδόμενα κόμικς, fanzine και ένα προσωπικό blog, σε λίγο περισσότερο από δέκα χρόνια έγινε ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους δημιουργούς της ιταλικής σκηνής των κόμικς, φτάνοντας από τα βιβλιοπωλεία μέχρι το Netflix.

Και να σκεφτεί κανείς ότι ακόμα και το καλλιτεχνικό του όνομα γεννήθηκε σχεδόν κατά τύχη.

Γιατί ονομάζεται Zerocalcare;

Η ιστορία έχει γίνει πλέον ένας μικρός θρύλος.

Ως νέος, ο Michele Rech έπρεπε να επιλέξει γρήγορα ένα ψευδώνυμο για να συμμετάσχει σε μια συζήτηση σε ένα φόρουμ. Στην τηλεόραση έπαιζε μια διαφήμιση για ένα προϊόν κατά των αλάτων (anticalcare) και πήρε ουσιαστικά το πρώτο όνομα που άκουσε.

Εκείνο το αυτοσχέδιο ψευδώνυμο θα γινόταν ο Zerocalcare.

Η επιτυχία ξεκινά από έναν Αρμαδίλο

Το 2011 κυκλοφορεί το Η προφητεία του Αρμαδίλο, το βιβλίο που δίνει το έναυσμα για το φαινόμενο.

Ο Αρμαδίλος αντιπροσωπεύει τη συνείδηση του Zerocalcare: σχολιάζει, κρίνει, θέτει αμφιβολίες και συχνά λέει δυνατά όσα ο πρωταγωνιστής θα προτιμούσε να μην παραδεχτεί.

Το βιβλίο έχει γίνει με τα χρόνια ένα πραγματικό σύγχρονο κλασικό έργο και, σύμφωνα με την BAO Publishing, έχει ξεπεράσει τα 300.000 αντίτυπα πωλήσεων μόνο στην Ιταλία.

Ήδη από το 2019, το σύνολο των βιβλίων του Zerocalcare είχε ξεπεράσει το ένα εκατομμύριο αντίτυπα πωλήσεων στην Ιταλία.

Γιατί αρέσει τόσο πολύ;

Ένα μέρος του μυστικού βρίσκεται στη γλώσσα του.

Ο Zerocalcare αφηγείται φιλίες, την επισφαλή εργασία, άγχη, την οικογένεια, τα προάστια, την εφηβεία και τον φόβο της ενηλικίωσης χρησιμοποιώντας ένα πολύ προσωπικό μείγμα διαλέκτου της Ρώμης, ποπ κουλτούρας, κινουμένων σχεδίων, βιντεοπαιχνιδιών και ειρωνείας.

Η Rebibbia δεν είναι απλώς το σκηνικό των ιστοριών: είναι σχεδόν ένας χαρακτήρας από μόνη της.

Και χαρακτήρες όπως ο Secco, η Sarah, ο Cinghiale και ο Αρμαδίλος έχουν γίνει οικείοι ακόμη και σε όσους δεν είχαν αγοράσει ποτέ πριν κόμικ.

Ένα κόμικ υποψήφιο για το βραβείο Strega

Το 2014 εκδίδει το Dimentica il mio nome (Ξέχνα το όνομά μου), μια πολύ πιο προσωπική ιστορία αφιερωμένη στην οικογένειά του.

Την επόμενη χρονιά, το βιβλίο μπαίνει στην επιλογή του βραβείου Strega, ένα αποτέλεσμα οπωσδήποτε ασυνήθιστο για graphic novel και ένα επιπλέον σημάδι για το πόσο το κόμικ του Zerocalcare είχε πλέον βγει από τα παραδοσιακά όρια των καταστημάτων κόμικς.

Μετά έρχεται το Netflix

Το 2021 το φαινόμενο κάνει ένα ακόμη άλμα με το Στοίβαξε τα σκουπίδια (Strappare lungo i bordi), σειρά κινουμένων σχεδίων γραμμένη και σκηνοθετημένη από τον ίδιο τον Zerocalcare.

Ακολουθούν το Αυτόν τον κόσμο δεν θα τον κάνω κακό (Questo mondo non mi renderà cattivo) το 2023 και, το 2026, το Due spicci, το τρίτο του πρότζεκτ κινουμένων σχεδίων για το Netflix.

Για να γιορτάσει την άφιξη του Due spicci, το Netflix διοργάνωσε τον Μάιο του 2026 μια εκδήλωση στο Circo Massimo της Ρώμης που συγκέντρωσε πάνω από 10.000 θαυμαστές.

Από δημιουργός ανεξάρτητων κόμικς σε πρωταγωνιστής μιας εκδήλωσης χιλιάδων ατόμων: αυτή είναι πιθανότατα η εικόνα που περιγράφει καλύτερα το φαινόμενο Zerocalcare.

Ένα «διαμαντάκι» για τους συλλέκτες

Για όσους συλλέγουν τα βιβλία του, δεν μετράει μόνο ο τίτλος.

Με τα χρόνια έχουν εμφανιστεί πρώτες εκδόσεις, variant, ειδικές κυκλοφορίες και επανεκδόσεις με διαφορετικά εξώφυλλα. Ορισμένες περιορισμένες εκδόσεις έχουν γίνει ιδιαίτερα περιζήτητες: για παράδειγμα το Macerie prime – Sei mesi dopo κυκλοφόρησε και με μια variant περιορισμένη σε 5.000 αντίτυπα.

Γι' αυτό, μπροστά σε έναν παλιό τόμο του Zerocalcare, αξίζει πάντα να ελέγχετε το έτος, την έκδοση, το εξώφυλλο και τον αριθμό της ανατύπωσης.

Ο Zerocalcare κατάφερε κάτι μη συνηθισμένο: να παρακινήσει ανθρώπους που ίσως δεν διάβαζαν κόμικς να μπουν σε ένα βιβλιοπωλείο για να αγοράσουν ένα.

Και ίσως η επιτυχία του να ξεκινά ακριβώς από εδώ: αφηγείται πολύ προσωπικές ιστορίες που, σελίδα με τη σελίδα, καταλήγουν να μοιάζουν λίγο και με τις δικές μας.

Επιστροφή στο ιστολόγιο

Υποβάλετε ένα σχόλιο