Swamp Thing #88: το κόμικ που λογοκρίθηκε εξαιτίας του Ιησού

Στον κόσμο των κόμικς δεν λείπουν οι ανατροπές. Όμως λίγες ήταν τόσο αμφιλεγόμενες όσο αυτή του Swamp Thing #88, ενός τεύχους γραμμένου, σχεδιασμένου και έτοιμου για εκτύπωση, το οποίο ακυρώθηκε ξαφνικά από τη DC Comics το 1989. Ο λόγος; Μια σκηνή στην οποία ο πρωταγωνιστής θα βρισκόταν πρόσωπο με πρόσωπο με τον... Ιησού από τη Ναζαρέτ.

Στα τέλη της δεκαετίας του '80, ο σεναριογράφος Rick Veitch οδηγούσε το Swamp Thing σε ένα ταξίδι στον χρόνο. Το τεύχος #88 επρόκειτο να διαδραματίζεται στην Παλαιστίνη του 1ου αιώνα, με το πλάσμα του βάλτου να παρακολουθεί ένα από τα πιο ευαίσθητα επεισόδια της Βίβλου: τη νύχτα στη Γεσθημανή, λίγο πριν από τη σύλληψη του Ιησού.

Η πρόθεση δεν ήταν βλάσφημη. Αντιθέτως, ο Veitch ήθελε να προσεγγίσει το θέμα με τρόπο βαθύ και σεβαστικό, φανταζόμενος το Swamp Thing ως σιωπηλό μάρτυρα των τελευταίων στιγμών του Χριστού. Όμως, όταν τα στελέχη της DC διάβασαν το σενάριο, σήμανε συναγερμός.

Παρόλο που το έργο είχε ήδη εγκριθεί και σχεδιαστεί, οι ιθύνοντες του εκδοτικού οίκου αποφάσισαν την τελευταία στιγμή να μπλοκάρουν την έκδοσή του. Φοβούμενη αρνητικές αντιδράσεις από το θρησκευόμενο κοινό και τα μέσα ενημέρωσης, η DC διέταξε την αντικατάσταση του τεύχους με μια λιγότερο "ευαίσθητη" ιστορία.

Ο Rick Veitch, εξοργισμένος, αποχώρησε από τη σειρά και διέκοψε τη συνεργασία του με τον εκδότη. Το Swamp Thing #88 έγινε έτσι ένα κόμικ-φάντασμα: ολοκληρωμένο, αλλά ποτέ τυπωμένο.

Η είδηση της λογοκρισίας διαδόθηκε γρήγορα, τροφοδοτώντας την περιέργεια και τις διαμάχες. Αντίγραφα του σεναρίου και σκίτσα άρχισαν να κυκλοφορούν ανεπίσημα ανάμεσα σε συλλέκτες και θαυμαστές. Ο τίτλος του τεύχους, Morning of the Magician, είναι σήμερα θρύλος για τους αναγνώστες της DC.

Πολλοί αναρωτιούνται ακόμα: είναι σωστό να λογοκρίνεται μια ιστορία μόνο επειδή καταπιάνεται με ένα θρησκευτικό θέμα; Και αν ο δημιουργός ήθελε όντως να αποτίσει φόρο τιμής στη μορφή του Ιησού, δεν ήταν μήπως μια χαμένη ευκαιρία;

Η περίπτωση του Swamp Thing #88 παραμένει ένα από τα πιο γνωστά παραδείγματα εκδοτικής αυτολογοκρισίας. Σε μια εποχή που τα κόμικς προσπαθούσαν να εξελιχθούν και να θίξουν ώριμα θέματα, ο φόβος για τη θρησκευτική αντιπαράθεση επικράτησε.

Και ενώ εκείνο το τεύχος παραμένει μέχρι σήμερα αδημοσίευτο στα αρχεία της DC, η ανάμνησή του επιβιώνει χάρη στην κοινότητα των φαν. Μια υπενθύμιση ότι, μερικές φορές, η πιο ενδιαφέρουσα ιστορία είναι ακριβώς εκείνη που δεν ειπώθηκε ποτέ.