Γιατί ο Dylan Dog ντύνεται πάντα με τον ίδιο τρόπο; Το μυστικό του κόκκινου πουκαμίσου

Μαύρο σακάκι, κόκκινο πουκάμισο, τζιν και Clarks: αυτά τα λίγα στοιχεία αρκούν για να αναγνωρίσει κανείς τον Dylan Dog. Η γκαρνταρόμπα του έχει γίνει μέρος της ταυτότητας του χαρακτήρα. Όμως πίσω από αυτόν τον συνδυασμό ρούχων κρύβεται μια εξήγηση που αφορά το παρελθόν του Ερευνητή του Εφιάλτη.

Η αφηγηματική απάντηση έρχεται στο τεύχος 200, “Il numero duecento”, σε σενάριο της Paola Barbato και σχέδιο του Bruno Brindisi. Το τεύχος, που δημοσιεύθηκε το 2003, επανέρχεται στα γεγονότα που μετέτρεψαν τον Dylan στον άντρα που γνωρίζουμε και δίνει ένα συγκεκριμένο νόημα ακόμα και στην ενδυμασία του.

Το κεντρικό σημείο είναι η ανάμνηση της Lillie Connolly, ενός έρωτα που σημάδεψε βαθιά τη ζωή του. Μετά τον θάνατο της Lillie, ο Dylan επιλέγει να διατηρήσει αυτόν τον τρόπο ντυσίματος ως μια προσωπική επεξεργασία του πένθους. Στο τεύχος 200 τον βλέπουμε να αγοράζει δώδεκα πανομοιότυπα σύνολα: η επανάληψη των ίδιων ρούχων γίνεται ένας τρόπος να κρατά κοντά του μια ανάμνηση.

Αυτό το κόκκινο πουκάμισο μπορεί επομένως να διαβαστεί ως ένα μικρό θραύσμα του παρελθόντος που ο Dylan φέρει μαζί του σε κάθε νέα έρευνα. Είναι μια ερμηνευτική κλειδαριά που κάνει πιο μελαγχολική μια φαινομενικά συνηθισμένη λεπτομέρεια: ο αναγνώστης αναγνωρίζει μια γνώριμη φιγούρα, ενώ ο χαρακτήρας συνεχίζει να ζει με μια απώλεια.

Υπάρχει έπειτα η ιστορία της γραφιστικής δημιουργίας του. Ο Claudio Villa αφηγήθηκε, σε συνέντευξη που δημοσιεύθηκε από την Bonelli, ότι ο Tiziano Sclavi ήταν αυτός που πρότεινε ως μοντέλο το πρόσωπο του Rupert Everett στην ταινία Another Country, ζητώντας να γίνει πιο σκαμμένο και τραχύ. Είναι μια μαρτυρία για τη γέννηση της εμφάνισης του Dylan, ενώ η εξήγηση της γκαρνταρόμπας αναπτύσσεται μέσα στις περιπέτειές του.

Στο οπτικό επίπεδο, μπορούμε να θεωρήσουμε το σακάκι και το πουκάμισο ως μια υπογραφή: βοηθούν στο να αναγνωρίζουμε αμέσως τον Dylan ακόμα και όταν αλλάζει το χέρι του σχεδιαστή. Στο επίπεδο της ιστορίας, αυτά τα ρούχα φυλάσσουν αντίθετα μια πληγή. Γι' αυτό, την επόμενη φορά που θα ανοίξετε ένα κόμικ του, αυτό το κόκκινο πουκάμισο ίσως σας φανεί λιγότερο δεδομένο.